बहुतेक असावे हे प्रेम ......

एक दुपार अशीच सरत्या मे महिन्याची
मी खिडकी पाशी वाचत बसलेलो
इतक्यात चाहूल लागली पावसाची
हवेत आलेल्या गारव्याने उन्हाची काहिली ओसरली
तळपणार्या सूर्याची
कृष्णमेघांनी चांगलीच जिरवली
सोसाट्याचा वर सुटला आणि
बटांशी तिच्या खेळू लागला
त्या हळुवार स्पर्शात
माझा भास तिला झाला
बघता बघता जलधारा
बरसू लागल्या
टपोर्या थेंबांनी धरती भिजवू लागल्या
झाड पान रस्त्यासोबत
हवेलाही नाही सोडले
ऊरात दडलेल्या आठवणीना
हलक्या सरींनी जागवले
नकळत हातातले पुस्तक मिटल
मन भूतकाळात रमलं
ओल्या मृदुगंधासोबत
आठवणीच अत्तर दरवळल
पहिल्या पावसाचे हेच तर
अप्रूप असत
पहिल्या प्रेमाशी त्याच खूप जवळच नात असत.....
                                      चिन्मय .................